نويسنده: 
مترجم: 
ناشر: موسسه فرهنگی هنری آوای باربد

مجموعه‌ی «سوگواران خموش» نام خود را از تصنیفی به همین نام اثر «پژمان طاهری» سرپرست گروه «ایرانی» برگرفته است که می‌توان آن‌را اثری شاخص در این آلبوم به‌شمار آورد. آلبوم به‌جز یک تصنیف که از «درویش‌خان» است حاوی آثاری از پژمان طاهری است و در انتخاب اشعار تماماً به شعرای معاصری چون «هوشنگ ابتهاج»، «شهریار» و «شفیعی کدکنی» توجه شده‌است.

اجراهای تمیز گروهی را می‌توان از ویژگی‌های بارز این مجموعه برشمرد که تا حدودی آثاری چون «بیداد» اثر گروه «عارف» یا «بوی نوروز» اثر گروه دستان را تداعی می‌کند و با این‌که مدیر‌اجرایی گروه در نوشتار سی‌دی، اثر را «سرآغازی برای دوره‌ی جدید حیات گروه‌نوازی موسیقی ایرانی در برهه‌ی حاضر» دانسته است، اما تاثیر‌پذیری آهنگسازی و تنظیم از آثار فوق‌الذکر کاملاً احساس می‌شود. همچنين آوازهاي اين مجموعه که تماماً با سنتور همراهی شده است گاهی تداعي‌كننده‌ي حال‌و‌هوای شیوه‌ی «پرویز مشکاتیان» و گاهی «فرامرز پایور» است.

اصولاً «منطبق با حال‌و‌روز و فضای حسی و تاریخی امروز ایران» بودن را مخاطبین اثر در طول زمان باید بسنجند و ابراز کنند و به‌نظر نمی‌رسد كه جلد آلبوم جای مناسبی برای تعارفاتی از این‌قبیل باشد. اما به‌هرحال این مجموعه به‌عنوان اولین محصول شنیداری گروه ایرانی قابل‌قبول و حتی بالاتر از انتظار معمول ارایه شده و امید می‌رود تا با ادامه‌ی فعالیت اين گروه بتواند به جریانی تاثیر‌گذار در موسیقی ایران بدل شود.

فايل: